Mladen Marić: Dokle ćemo se dijeliti na "naše "i "njihove"?

Krv ubijenih u Parizu iste je boje kao krv ubijenih u Afganistanu, Libiji itd. Jedni su žrtve islamskog, a drugi kršćanskog terorizma i fundamentalizma. I "naše" i "njihove" rodile su majke koje oplakuju svoje mrtve koji su nestali s lica zemlje zbog više politike i razbojničkih interesa gangstera svjetske politike.

Carlos Latuff
AUTOR: Mladen Marić
OBJAVLJENO: 15.11.15 u 14:53
https://bit.ly/2Jr8htF
Novinar Mladen Marić je na svom Facebook profilu objavio dva statusa sa naslovima Solidarnost i Crni Petak koje prenosimo u cjelini:

Solidarnost

Vidim da mnogi na FB preko svoje profilne slike stavljaju zastavu Francuske.

Lijepo se solidarisati s nesrećom drugih, ali zašto preko svoje profilne slike nisu stavljali zastavu Palestine, Iraka, Libije, Afganistana ili Sirije, gdje su ubijeni milioni ljudi?

Jesu li nečiji životi vrijedniji ili važniji od života nekih drugih?

Zašto nisu stavili sliku malenog Ajlana Kurdija, čiji je život uzelo more, dok je bježao iz pakla Sirije, iste one Sirije koju, između ostalih, Francuzi destabiliziraju već četiri godine?

Masovno su stavljali naziv i horski ponavljali „Ja sam Šarli“ nakon napada u Parizu 7. januara, ali tog istog dana Boko Haram je u Nigeriji masakrirao 2.000 žena i djece.

Niko se na to nije obazirao, niti je rekao „Ja sam jedna od 2.000 žrtava Boko Harama“. Ili, ja sam jedna od žrtava koje je NATO "greškom" ubio u bolnici u Kunduzu, ili u svatovima u Afganistanu. Ili, ja sam jedna od stotina hiljada izbjeglica koje je zapadna ratna mašina natjerala u Evropu?

Jesu li njihovi životi manje vrijedni od života zapadnjaka?

Krv ubijenih u Parizu iste je boje kao krv ubijenih u Afganistanu, Libiji itd. Jedni su žrtve islamskog, a drugi kršćanskog terorizma i fundamentalizma.

Dokle ćemo se dijeliti na "naše "i "njihove"? I "naše" i "njihove" rodile su majke koje oplakuju svoje mrtve koji su nestali s lica zemlje zbog više politike i razbojničkih interesa gangstera svjetske politike.

Svi smo mi žrtve luđaka na vlasti za koje su ubijeni u Parizu, ili ubijeni na Bliskom istoku, samo brojevi na njihovoj beskrajnoj traci smrti.

Crni petak

Evropi i Francuskoj objavljen je rat, kažu zapadni analitičari. Međutim, pitanje je ko je izazvao rat i ko je rovario vojnim intervencijama po Bliskom istoku stvarajući idealan teren za dodatno jačanje svih vrsta ekstremizama i terorizama u najgorem obliku.

Ko je odlučio intervenisati u Libiji? Nikola Sarkozi i Francuska. Ko je jedan od najglasnijih zagovornika rušenja režima u Damasku? Nikola Sarkozi, Fransoa Oland i Francuska.

Evropi i Francuskoj možda i jeste objavljen rat, ali rat Evropi donio je Zapad beskrajnim intervencijama u srcu Bliskog istoka.

Ko je pomagao i naoružavao tzv. umjerenu opoziciju u Siriji, koja je postala brutalni kult smrti ISIL? Francuska. I ne samo Francuska.

13. novembar 2015. godine predstavlja francusku verziju 11. septembra 2001. godine. Nakon 11. septembra 2001., uslijedile su zapadne intervencije na Bliskom istoku, što je pomoglo rađanju džihadista tamo gdje ih nije bilo.

“Vas možda ne zanima rat, ali rat se zanima za vas”, izjavio je svojevremeno Lav Trocki.

Rat je stigao kući, u Evropu, rat evropskim vrijednostima objavio je ISIL. 13. novembar jeste crni petak za Francusku, Evropu i Zapad. Ali, prije svega, petak 13. novembar predstavlja crni dan za ljudsku civilizaciju koja strmoglavom brzinom juri u ambis.

Kao i nakon 11. septembra 2001., ponovo slušamo priče o ugroženosti zapadnog načina života i slobode. Kao i nakon napada na Šarli Ebdo, u Francuskoj jačaju nacionalni redovi, pjeva se marseljeza i poziva na jedinstvo velike francuske nacije koju ugrožavaju barbari iz kamenog doba.

Odakle su stigli barbari, odakle se pojavio ISIL, ko je dozvolio barbarima da preko noći zauzmu teritoriju veličine Britanije? Oni, koji su ratnom mašinom odlučili uvesti red i donijeti demokratiju na Bliski istok - a niko ih tamo nije pozvao - trebali su razmišljati o posljedicama takvih poteza kao što dobar šahista razmišlja nekoliko poteza unaprijed.

Naravno da su takve akcije proizvele kontraefekat i sada se vraćaju Francuskoj kao bumerang. I još dugo će se vraćati. Postavlja se pitanje: ko je idući nakon Francuske, koja će sasvim sigurno otići udesno što će ojačati desničarski antiimigracioni Nacionalni front, kojeg predvodi Marin Lepen. Ona će profitirati, Fransoa Oland biće gubitnik, kao i milioni Francuza koji će se morati privikavati na život u policijskoj državi u kojoj će usvajanjem raznih restriktivnih zakona, što se već desilo nakon napada na Šarli Ebdo, biti ukinute mnoge građanske slobode.

ISIL je objavio rat Francuskoj, Francuska objavila rat ISIL-u. Dvije bitke već su održane, obje u Parizu - 7. januara i 13. novembra 2015. godine. U ratu, koji neće brzo završiti, svi smo žrtve, a ne samo Francuzi.